de plek

28 maart 2008,

Vandaag hebben we in besloten kring de as van Marcel uitgestrooid in de Kralingse plas.

Het was voor ons weer een zware, emotionele dag. Maar het was goed. Tranen, bloemetjes en lieve woorden begeleiden zijn as het water in.

We stonden in de heemtuin in het Kralingse bos, als je daar door het groene hek naar binnengaat helemaal links achterin, onder een boom bij een bankje. Aan de overkant van de plas zagen we de skyline van zijn geliefde Rotterdam. Links in de verte de twee molens bij de Tuin, waar hij zo graag kwam.

We kozen voor de Kralingse plas omdat Mars daar graag kwam. Heel wat uurtjes heeft hij daar aan die waterkant gezeten op zijn visstoeltje turend naar het water én een mogelijke visvangst. En heel wat keren dronk hij daar een biertje met zijn maten in De Tuin.

Daarom brachten wij daar de afgelopen tijd heel wat uren door. Om zo dicht mogelijk bij hem te kunnen zijn, om hem een beetje terug te kunnen vinden. Nu kunnen wij hem daar altijd blijven opzoeken, rond dat zelfde water.

In de wetenschap dat hij zijn rust heeft gevonden, proberen wij te accepteren dat zijn keus voor hem de enige juiste was. En daar vrede mee te vinden.
Misschien maakt de tijd het verdriet en het gemis voor ons wat draaglijker.

Magda, de moeder van Marcel

We hebben wat foto's gemaakt van de plek, die staan in het foto-album 'De Plek'.

En als ik doodga, huil maar niet
Ik ben niet echt dood
Moet je weten
't Is maar een lichaam
Dat ik achterliet
Dood ben ik pas
Als jij me bent vergeten

En als ik doodga, treur maar niet
Ik ben niet echt weg
Moet je weten
Het is de heimwee
Die ik achterliet
Dood ben ik pas
Als jij die bent vergeten

En als ik doodga, huil maar niet
Ik ben niet echt dood
Moet je weten
't Is het verlangen
Dat ik achterliet
Dood ben ik pas
Als jij dat bent vergeten

Dood ben ik pas
Als jij mij bent vergeten

Bram Vermeulen

(van de cd Vriend en Vijand, 1991)